زندگی برگ بودن در مسیر باد نیست

امتحان ریشه هاست

ریشه هم هرگز اسیر باد نیست

زندگی چون پیچک است

انتهایش می رسد پیش خدا

چقدر آسون میرن اما

     لحظه هایی که  تو رو  دارم

ساعت انگار حتی نداره  

  چشم دیدن تو رو کنارم

تا میام با تو جون بگیرم

   تا میام باز آروم بگیرم

میرسه وقت تلخ رفتن و 

   میبری قلبم و جونمو ، میمیرم

مستیم از عشق     هر جا ، هر دم

حتی وقتی

دوریم از هم

من نمــیدونم چطور شد   من چه جوری دل سپردم

من فقط دیدم که چشماش   پره بارونه و خواهــــــش

عاشقــــــــــونه منو برده   تا ته حـــــــس نـــــوازش