تا تو رفتی سایه شد ،خورشید رفت
ابر آمد ساعتی بارید رفت
1
باز انگار از کتاب لحظه ها
بی حضورت واژه امید رفت
بودنت مانند ماه از پشت ابر
لحظه ای آمد ،کمی تابید ،رفت
بی تو اطمینان روشن ماندنم
تا ته تاریکی تردید رفت
قصه ای کوتاه شد دیدار تو
باد آمد ،شبنمی را چید ،رفت
شاعر : فریبا یوسفی
ı پیغام عاشقانه آهت راD حس می کنم طلوع نگاهت را ı
ıکامل ترین تجلی ماهت را D تابانده ای به پهنه رویایم ı
ı با من بخوان ترانه راهت راDحس می کنم که با تو یکی هستم ı
ı گرمای مهربان پناهت راD بر من ببخش در شب طوفانیı
ı ابهام لحظه های سیاهت راD با روشنای دست یقین ،بشکنı
ıمن می کشم به دوش، گناهت را D بشکن حصار های مرا، بشکن ı
دست سرنوشت زمونه ما رو آشنا کرد
خوشبختی توی د نیا دیگه رو به ما کرد
موندم میون راهی که واسم آرزو بود
دیدن چشمای تو دیدن خواب بود
حالا که تو هستی کنارم غصه ای ندارم
لحظه به لحظه عمرمو هدیه از تو دارم
عاشق با تو بودنم نگو نمیشه
دستاتو تو دستام بذار واسه همیشه
حالا خوشبخت ترین آدم روی زمینم
دیگه عمرم تمومه اگه تورو نبینم
دست سرنوشت زمونه ما رو آشنا کرد 
خوشبختی توی د نیا دیگه رو به ما کرد 
موندم میون راهی که واسم آرزو بود 
دیدن چشمای تو دیدن خواب بود 
حالا که تو هستی کنارم غصه ای ندارم 
لحظه به لحظه عمرمو هدیه از تو دارم 
حالا خوشبخت ترین آدم روی زمینم 
دیگه عمرم تمومه اگه تورو نبینم 